Opis
Pakiet badań kruszywa zgodnie z wymaganiami norm PN-EN 12620+A1:2010 „Kruszywa do betonu” oraz PN-EN 13139:2003 „Kruszywa do zapraw” obejmuje analizy chemiczne, które mają na celu ocenę przydatności kruszywa do stosowania w mieszankach betonowych i zaprawach cementowych. W skład tego pakietu wchodzą badania: zawartości chlorków, siarki całkowitej, siarczanów rozpuszczalnych w kwasie oraz zanieczyszczeń lekkich.
🧪 Cel pakietu badań:
Celem jest ocena czystości chemicznej i jakości fizycznej kruszywa, tak aby zapewnić:
trwałość betonu i zapraw,
brak reakcji chemicznych prowadzących do korozji stali zbrojeniowej,
odpowiednią przyczepność i jednorodność mieszanek,
spełnienie wymagań normowych dotyczących bezpieczeństwa stosowania kruszywa.
⚗️ Zakres badań i ich znaczenie:
1. Zawartość chlorków rozpuszczalnych w wodzie
Cel: Oznaczenie ilości jonów chlorkowych (Cl⁻), które mogą powodować korozję stali zbrojeniowej w betonie.
Znaczenie normowe: Zawartość chlorków nie może przekraczać wartości dopuszczalnych określonych w PN-EN 12620 i PN-EN 13139, aby uniknąć przyspieszonej korozji zbrojenia.
Metoda: Miareczkowanie roztworu wodnego azotanem srebra (AgNO₃) metodą Volharda.
2. Zawartość siarki całkowitej
Cel: Oznaczenie wszystkich form siarki w kruszywie (siarczków, siarczanów, innych związków).
Znaczenie normowe: Nadmiar siarki może prowadzić do pęcznienia i zniszczenia betonu w wyniku powstawania ettringitu; norma ogranicza dopuszczalną zawartość siarki całkowitej (zazwyczaj ≤ 1%).
Metoda: Utlenianie próbki i oznaczenie powstałych siarczanów metodą wagową (precypitacyjną).
3. Siarczany rozpuszczalne w kwasie
Cel: Określenie ilości siarczanów (SO₄²⁻) rozpuszczalnych w kwasie, które mogą ulec reakcji z cementem w środowisku kwaśnym lub wilgotnym.
Znaczenie normowe: Zbyt duża ilość siarczanów prowadzi do pęcznienia, pękania i dezintegracji betonu – dlatego norma PN-EN 12620 ogranicza ich dopuszczalną zawartość.
Metoda: Traktowanie próbki kwasem solnym (HCl), a następnie oznaczenie siarczanów metodą wagową przez strącenie BaSO₄.
4. Zanieczyszczenia lekkie
Cel: Określenie ilości cząstek lekkich (np. węgla drzewnego, torfu, korzeni, tworzyw sztucznych), które mogą wpływać na strukturę, wytrzymałość i przyczepność betonu.
Znaczenie normowe: Obecność lekkich zanieczyszczeń nie może przekraczać wartości określonych w normach (zwykle ≤ 0,5% masy próbki).
Metoda: Oddzielenie lekkich cząstek poprzez zanurzenie próbki w cieczy o znanej gęstości i określenie procentowego udziału zanieczyszczeń.
📊 Wynik pakietu badań:
Wyniki wszystkich analiz porównuje się z granicznymi wartościami dopuszczalnymi podanymi w:
PN-EN 12620+A1:2010 – dla kruszyw przeznaczonych do betonu,
PN-EN 13139:2003 – dla kruszyw do zapraw.
Spełnienie tych wymagań potwierdza, że kruszywo:
jest chemicznie stabilne,
nie zawiera szkodliwych ilości soli, siarki ani substancji organicznych,
może być bezpiecznie stosowane w produkcji betonu i zapraw cementowych.
Opinie
Na razie nie ma opinii o produkcie.