Opis
Badanie siarczanów rozpuszczalnych w kwasie wykonuje się w celu oznaczenia ilości jonów siarczanowych (SO₄²⁻), które są obecne w kruszywie w postaci związków nierozpuszczalnych w wodzie, ale rozpuszczalnych w kwasie (np. gips, anhydryt, siarczany wapnia i żelaza).
👉 Cel badania:
Ustalenie całkowitej ilości siarczanów, które mogą zostać uwolnione w warunkach chemicznie agresywnych (np. kwaśnych), aby ocenić wpływ kruszywa na trwałość betonu.
🔍 Dlaczego to ważne:
Siarczany rozpuszczalne w kwasie mogą w trakcie eksploatacji betonu ulegać reakcjom chemicznym z cementem, prowadząc do powstawania ettringitu i w efekcie pęcznienia, pękania oraz rozwarstwiania betonu.
Badanie pozwala określić, czy kruszywo nie zawiera zbyt dużej ilości związków siarki w formach trudno rozpuszczalnych, które mogą być potencjalnie niebezpieczne.
Jest to uzupełnienie badań siarczanów rozpuszczalnych w wodzie – razem dają pełny obraz zawartości siarczanów w materiale.
⚗️ Opis metody:
Próbkę kruszywa traktuje się roztworem kwasu solnego (HCl), co powoduje rozpuszczenie związków siarczanowych, które nie rozpuszczają się w wodzie.
Powstały roztwór filtruje się, a w przesączu oznacza się siarczany metodą wagową – przez dodanie roztworu chlorku baru (BaCl₂), który wytrąca siarczany w postaci siarczanu baru (BaSO₄).
Osad BaSO₄ jest następnie suszone, prażone i ważone, a na tej podstawie oblicza się ilość siarczanów rozpuszczalnych w kwasie.
📊 Wynik badania:
Wynik wyraża się jako procent masowy SO₃ (lub SO₄²⁻) w stosunku do masy kruszywa.
Porównuje się go z wartościami dopuszczalnymi określonymi w normach.
Zbyt wysoka zawartość siarczanów rozpuszczalnych w kwasie wskazuje, że kruszywo może negatywnie wpływać na trwałość betonu i nie powinno być stosowane w konstrukcjach zbrojonych.
Opinie
Na razie nie ma opinii o produkcie.