Opis
Badanie wykonuje się w celu oznaczenia rzeczywistej zawartości jonów chlorkowych (Cl⁻) w betonie lub zaprawie, co pozwala ocenić ich wpływ na trwałość konstrukcji żelbetowych oraz ryzyko korozji stali zbrojeniowej.
👉 Główny cel badania:
Określenie ilości chlorków obecnych w strukturze betonu, zarówno pochodzenia pierwotnego (z surowców), jak i wtórnego (z oddziaływania środowiska), w celu oceny stopnia zagrożenia korozją zbrojenia oraz skuteczności ochrony konstrukcji.
🔍 Dlaczego to ważne:
Jony chlorkowe przyspieszają proces korozji stali w betonie poprzez lokalne przerwanie warstwy pasywnej.
Nadmierna zawartość chlorków może prowadzić do pękania, odspajania otuliny i utraty nośności konstrukcji.
Badanie jest kluczowe przy diagnostyce obiektów istniejących, analizie przyczyn uszkodzeń oraz ocenie skuteczności zabezpieczeń antykorozyjnych.
⚗️ Krótki opis metody:
Z konstrukcji betonowej pobiera się próbki rdzeniowe lub wióry, które następnie suszy się i mieli na drobno.
Z próbki ekstrahuje się jony chlorkowe przy użyciu wody destylowanej.
Zawartość chlorków oznacza się metodą miareczkową lub alternatywnie metodami jonowymiennymi lub potencjometrycznymi.
Wynik oblicza się w odniesieniu do suchej masy próbki betonu.
📊 Wynik badania:
Wynik podaje się jako zawartość chlorków w % masy cementu lub betonu (najczęściej w % Cl⁻).
Porównuje się go z wartościami dopuszczalnymi określonymi w normach projektowych lub specyfikacjach technicznych.
Badanie umożliwia ocenę stopnia zanieczyszczenia chlorkami i określenie, czy materiał nadaje się do dalszego użytkowania lub wymaga działań naprawczych.
